از چشمان يك انيماتور

از تمامی بحث هایی که چندان چنگی به دل نمیزد و توضیح واضحات بود و بخشی از آن نیز که زندگی نامه ی مهمان برنامه بود  بگذریم دو مقوله قابل تامل و اشاره است. اول اینکه سوال ابتدایی برنامه بهرام عظیمی در رابطه با این که چگونه می توان جلوه های بصری را آموخت؟ کاملا بجا مطرح شد لیکن پاسخی به آن داده نشد. مطلبی که ضرورت صحبت در خصوص آن در قسمت های آتی منطقی به نظر میرسد. فارغ از تمامی عذرها و محدودیت ها کاملا بدیهی است که آنچه امروز در رابطه با جلوه های بصری در کشور انجام می پذیرد فعالیت های کاملاً آماتوری و غیر حرفه ایست. امری که بر خلاف نظر شاملو، نمی توان با کشورهای دیگر قیاس ننمود، چرا که در هر صورت این مطلب مورد قیاس قرار خواهد گرفت و قطعاً می بایست که چنین شود. این موضوع که چون ما در ابتدای راه هستیم حق مقایسه نداریم کاملاً بی معنی است.
این مطلب به این موضوع باز می گردد که ما در ایران معمولا سعی می کنیم از آسان ترین، سریعترین و کم هزینه ترین راه ها فعالیت خود را پیش بریم و حاضر نیستیم برای شغل و حرفه ی خود کمترین هزینه های آموزشی و تحقیقاتی را بپردازیم. تنها سعی ما بر پیدا کردن یک مشتریست که به گفته ی بهرام عظیمی در پیش تولید کار به خوبی در خصوص مهارت ها و قابلیت های خود صحبت کرده و دلبری می نماییم اما در عمل توان اجرایی کافی نداریم. قطعاً با توانایی های موجود در کشور با آموزش صحیح و سرمایه گذاری سخت افزاری و فراهم آوردن محیطی حمایتی می توانیم با سرعت بسیار زیادی در زمینه ی جلوه های بصری در کشور پیشرفت نماییم. چنانکه با فراهم آوردن چنین فضایی در زمینه ی بازی های رایانه ای به پیشرفت خوبی دست یافته ایم.

نکته ی دیگر اینکه به گمان حقیر مانند اکثر موضوعات دیگر به جای حل مسئله مرتب صورت مسئله را مورد بررسی قرار میدهیم. واقعاً چه اهیمیتی می تواند داشته باشد که تفاوت "جلوه های بصری" و "جلوه های ویژه" چیست؟ مطلبی که فارغ از ترجمه ی عبارات و اصطلاحات کاملا بدیهی به نظر میرسد این است که در ایران انجام جلوه هایی فراتر از دوربین در صحنه، یک جلوه ی خاص یا ویژه است که می تواند در تفسیر جلوه ای بصری باشد یا میدانی یا ویژه. در برنامه ای که با حضور استاد دهستانی به نمایش در آمد به شکلی صحیح و کافی به صورت تخصصی به این موضوع پرداخته شد لیکن به نحوی در این رابطه همچنان صحبت به میان می آید که گویی مشکل اصلی ما در صنعت جلوه های بصری ترجمه ی این عبارت است. آن چیز که مورد نظر و اهمیت است این مطلب است که سعی شود برای عوامل فیلم سازی و خود فعالین جلوه های بصری چنین درک شود که جلوه های بصری صنعتی عظیم است که قدرت آن بسیار فراتر از تغییر رنگ آسمان و اضافه کردن چند تصویر رایانه ایست. آخرین نمونه کاری که از کارهای شاملو به نمایش درآمد (تصویر میکس شده ی هواپیمای ملخی) انتخاب و نمایش بجایی جهت نمایش هر چند ابتدایی در این رابطه بود.

اما مطلب مهم دیگر، سوال ارزشمند بهرام عظیمی از مهمان برنامه در خصوص علت کار انفرادی عوامل جلوه های بصری در کشور بود که باز این سوال نیز بی پاسخ ماند که به دلیل اهمیت بسیار زیاد این موضوع، در اینجا بدان نخواهم پرداخت و به شدت به عوامل برنامه پیشنهاد می نمایم که یکی از قسمت های برنامه را به این موضوع اختصاص دهند که در آنجا به شکلی دقیق تر به این موضوع که یکی از مشکلات رایج در کشور چه در این زمینه و چه در زمینه ی انیمیشن است خواهم پرداخت انشاالله. تنها به این مطلب اشاره می نمایم که این ضعف بزرگ در کشور یک افتخار و یک مهارت خاص قلمداد میشود.

شما هم نقد کنید

احقر خود نیز تنها مهارت اندکی در بیان و تحلیل دارد و در عمل چیزی برای گفتن ندارد لذا از تمامی شما دعوت می نمایم ضمن ارائه ی نظرات خود در خصوص این برنامه ها، نگرش بنده را نیز مورد نقد و لکه گیری و اصلاح قرار دهید تا آنچه که عاید شود، تبیین و تعیین مسیری صحیح جهت پیشرفت جلوه های بصری در کشور و متعاقب آن موفقیت عوامل دخیل در این صنعت باشد انشاالله. نظرات و نقدهای خود را در تنها در صفحه ی ویژه ی این برنامه و در قسمت مرتبط با هر قسمت مطرح نمایید.