از چشمان يك انيماتور

فرساد، جوان مستعد و پرکار و دوست داشتنی و بی غرور، مهمان روزی بود که بهرام عظیمی چندان مسلط به گفتگو نبود و به شکلی بی حوصله و خسته به نظر می رسید که در ادامه ی برنامه به دلیل جواب های کوتاه و مبهم مهمان، مجبور شد بیش از قسمت های گذشته به گفتگو و صحبت بپردازد که اتفاقاً باعث جذاب تر کردن و دقیق تر کردن بحث شد.
این برنامه که با زمان بسیار کم حدود 30 دقیقه روی آنتن رفت، بیشتر یک مصاحبه بود تا یک برنامه ی تحلیلی کارشناسی لذا نکات خاصی در آن مطرح نشد که به نقد کشیده شود. به نظر اینجانب و طبق آمارهای پرتال، برنامه سیر سعودی خود را از دست داده و در حال افول است. گمان می کنم بهرام عظیمی نسبت به گذشته محتاط تر و آرام تر با موضوع و مهمانان برخورد می نماید و کمتر تمایل به وارد شدن جدی به بحث دارد. این احتیاط شاید از این نظر باشد که جلوه های بصری به عنوان تخصص وی نیست اما لازم به ذکر است که آنجه که به عنوان جلوه های بصری در کشور در حال انجام است در حد ساخت انیمیشن و میکس ابتداییست لذا دلیلی برای عدم ورود جدی تر به بحث از سوی این هنرمند با سابقه و کار بلد کشورمان نیست. هر چه برنامه جلوتر می رود بیشتر حالت معارفه و مصاحبه به خود می گیرد و کمتر وارد بحثی می شود که در آن مطلب موثر و مناسب و قابل توجهی مطرح شود.
گمان می کنم لازم است بهرام عظیمی، جهت گیزی جدیدی را در اجرای خود اتخاذ نموده و ضمن انتخاب بهتر مهمانان، معارفه و گفتگو با ایشان، بحثی دو سویه و هدف دار دنبال نماید. گمان می کنم نیازی نیست سوالات زیادی پرسیده شود بلکه دست یابی به یک نتیجه ی واقع بینانه برای یک سوال، ارزش بیشتری خواهد داشت.
ضمن اینکه عدم حضور و تبادل نظر مهمانان و عوامل برنامه به همراه هنرمندان متخصص این رشته - که اکثر ایشان از اعضای قدیمی پرتال انیماتورهای ایران می باشند- نیز منجر به کم ارزش شدن دیدگاه های مطروحه در برنامه و کم کردن از جذابیت آن شده است. زمانی به یک نتیجه ی موثر دست خواهیم بافت که موضوع توسط افراد مختلف در کنار متخصصین به نقد کشیده شود. نه اینکه (در این مورد) تنها کم سوادی همچون احقر یک تنه به قاضی رود.
در این قسمت، همانطور که عنوان داشتم، سوالات زیادی مطرح گردید که با پاسخ ها بسیار کوتاه و پر ایهام! مهمان برنامه همراه می شد. امیدوارم فرساد، در برنامه ی دیگر، در پاسخ به سوالات همت و جدیت بیشتری به کار گیرد تا بیننده بهره ی بیشتری از تجربه های وی ببرد.
یکی از معدود گفتگوهای جالب در این برنامه، بحث خلاقیت در تیزرهای بازرگانی بود. متاسفانه معذل بزرگ و کنونی جلوه های بصری، همین کم شدن نقش خلاقانه هنرمندان ایرانی است. هنرمندانی که ذاتاً خلاق هستند. متاسفانه به دلیل عدم اطمینان به ایشان، عدم پرورش علمی و متعاقباً، عدم ارتقاع ازیک سوپروایزر به یک مجری و ایده پرداز، باعث شده استعدادهای کشور، خلاقیت خود را اکثرا در کپی برداری از نمونه های خارجی به کار گیرند. متاسفانه در چند سال اخیر کمتر کاریست که بتوان به عنوان برنامه ای خلاقانه مورد توجه و اشاره قرار داد. متاسفانه این معذل حتی در صدا و سیما نیز روز به روز افزایش می یابد. جدیدترین نمونه ی آن هم کپی برداری کامل بخش های خبری مانند خبر ساعت 14 از کانال خبری BBC است. تا آنجایی که نحوه ی نشستن خود را کاملا با مجریان این برنامه تطبیق می دهند.
امیدوارم بهرام عظیمی، در یکی از برنامه های خود، با دعوت از یکی از هنرمندان چیره دست و خلاق کشور مانند استاد فرشچیان، استاد آغداشلو و ... به بحث در خصوص خلاقیت و دلیل کاهش آن اختصاص دهد.